“Mijn vriendin en ik stonden te wachten op de tram,” vertelt Lucia. “Toen de tram kwam, stapte ik in en wilde ik gaan zitten. De tram trok plotseling met flinke vaart op. Veel mensen konden zich nog ergens aan vastgrijpen, maar ik viel. Ik had direct veel pijn. Bij de Spoedeisende Hulp in OLVG bleek dat ik mijn pols had gebroken. Ik kreeg gips en hoorde dat ik geopereerd moest worden. Omdat het in OLVG erg druk was, werd ik verwezen naar het BovenIJ”
Warm bad
Voor Lucia was het de eerste keer in het BovenIJ. Hoewel ze een beetje opzag tegen de reis vanuit het centrum van Amsterdam – ze kon door haar gebroken pols niet fietsen en wilde liever niet meer met het OV – werd ze eenmaal aangekomen aangenaam verrast. Lucia: “Als je naar een ander ziekenhuis gaat, weet je natuurlijk niet goed wat je kunt verwachten. Maar toen ik bij het BovenIJ binnenkwam, was het een warm bad. Ik heb zelden zo’n gevoel gehad bij een ziekenhuis. De vrijwilligers zijn fantastisch en de receptie is geweldig. Het is een beetje alsof je in een gezellige huiskamer bij aardige mensen binnenkomt. Mensen die je eigenlijk helemaal niet kennen, maar je toch welkom heten. Als patiënt, of je nu iets kleins of iets groots hebt, ben je meteen gerustgesteld. Je denkt: oh, dat zit wel goed. Ook tijdens mijn opname en operatie ervoer ik die persoonlijke benadering. Medewerkers vroegen hoe het met mij ging, stelden mij gerust en namen echt de tijd voor mij.”
Een compliment
“Na de operatie wilde ik mijn waardering graag delen. Ik vroeg me af: waarom kun je wel een klacht indienen en geen compliment? We zijn altijd geneigd om te klagen. We moesten te lang wachten, dit was niet goed, dat ging niet goed. Maar je kunt ook zeggen wat je wél prettig vindt. Ik vind dat belangrijk. Ik heb het compliment gelukkig toch kunnen versturen.”
Vriendelijk zijn kost niks
Doktersassistent Inge Meester ontmoette Lucia toen zij na haar polsoperatie voor controle op de traumapoli kwam. Inge: “Patiënten komen op een traumapoli als zij iets hebben meegemaakt. Dan is vriendelijk en behulpzaam zijn het minste wat je kunt doen. En dat kost niks! Het compliment van Lucia waarderen mijn collega’s enorm. Wij zetten ons altijd in voor de patiënt en een blijk van waardering maakt onze dag echt goed. Hoe fijn zou het zijn als meer mensen dit zouden doen!”
Blijvend positief
Na haar polsoperatie werkt Lucia aan haar herstel. “Het herstel gaat goed, al kost het tijd voordat ik mijn hand weer volledig kan gebruiken. Voor mij heeft het BovenIJ in ieder geval een blijvende positieve indruk achtergelaten. En ik weet nu: als je iets hebt, kun je best naar een ander ziekenhuis gaan. Het is misschien even schakelen, maar het is het zeer de moeite waard!”