Even geen dokter nodig: ‘Begin met rustig bewegen’

U bevindt zich hier: Home | Patiënt | Patiënteninformatie overzicht | Patiënten vertellen | Even geen dokter nodig: ‘Begin met rustig bewegen’

Even geen dokter nodig: ‘Begin met rustig bewegen’

Simone uit Amsterdam-Noord deed mee met een wandelgroep van stichting Doras. Ze viel kilo’s af en merkte dat ze steeds makkelijker kon bewegen. Zelfs een knieoperatie bleek niet meer nodig. Nu helpt Simone buurtbewoners om ook te bewegen en gezonder te eten.

‘Je hoeft niet te sporten, begin met rustig bewegen’

‘Je hoeft niet te sporten, begin met rustig bewegen’

Op een zonnige ochtend ontvangt Simone ons in haar woning in Amsterdam-Noord. Hond Bo springt op. Simone bukt om hem een klopje te geven, ze laat ons haar tuin zien en serveert even later een kopje koffie. In ons gesprek blijkt dat Simone lange tijd niet zo fit is geweest als nu. Bewegen met de hond en nadenken over gezond eten was niet vanzelfsprekend voor haar.

Afhankelijk zijn van pijnstillers

Simone: ‘Nog maar 2 jaar geleden was ik toch wel 60 kilo zwaarder. Staand een gesprek voeren met iemand anders, of lopen met de hond; alles gaf veel pijn. Om de pijn te verminderen slikte ik pijnstillers. Ik kreeg ze op recept, en vroeg om vrienden en familie om extra pillen. Ik winkelde zelfs bij verschillende drogisterijen omdat niets meer hielp tegen de pijn. Als ik er nu op terugkijk, schaam ik me dat ik zo afhankelijk was van de pillen.’

Gevolgen van overgewicht

De voortdurende pijn was de reden voor een verwijzing naar de polikliniek orthopedie van het BovenIJ. Tijdens het consult werd duidelijk dat fysiotherapie zou kunnen helpen om een knieoperatie te voorkomen. ‘Ik had geen aanvullende verzekering’, vertelt Simone, ‘dus fysiotherapie was voor mij helemaal geen optie. En een knieoperatie maakte me angstig.’ De keuringsarts van het UWV, waar Simone ook kwam, legde haar uit dat haar overgewicht ook een grotere kans gaf op het krijgen van diabetes. Simone: ‘Ik kende die ziekte van mijn moeder en wilde absoluut niet hetzelfde ondergaan. Die opmerking van de keuringsarts zette mij verder aan het denken.’

De eerste stap

In Floradorp in Amsterdam-Noord is Els Annegarn voor veel bewoners een bekende. Els is maatschappelijk werkster bij stichting Doras. Ze is aanwezig in het buurthuis, bij de voedselbank; overal in de buurt gaat ze in gesprek met bewoners. Dat Simone in gesprek raakte met Els is dus niet toevallig. Na hun contact veranderde alles voor Simone: ‘Els stelde voor om mee te doen met de Gewichtige Dames; een groep vrouwen die wekelijks samen wandelen en adviezen krijgen van een diëtist. Ik was bang om bekeken te worden, en dus niet enthousiast. Maar de angst voor een knieoperatie en het krijgen van diabetes was nóg groter, dus deed ik toch maar mee.’

In beweging

Eenmaal bij de Gewichtige Dames was het makkelijker om ook mee te lopen met de wandelgroep Noorderpark in Beweging én te gaan zwemmen in het Noorderparkbad. Simone: ‘Voor ik het wist bewoog ik drie keer per week. Dat viel me zwaar hoor. Ik liep helemaal achteraan, mijn hele lijf deed zeer. Na het zwemmen dronken de andere zwemmers nog een kopje thee in het restaurant van het zwembad. Ik sloeg dat over en had nog net genoeg energie over om de auto te bereiken en naar huis te rijden.’

De verandering

Simone startte net zo fanatiek met de voedingsadviezen van diëtiste Anouk. Simone: ‘Vroeger nam ik een zakje chips als ik trek had. Nu begon ik de dag met yoghurt en muesli. Maar na 3 weken zat ik er doorheen. Op advies van Anouk kocht ik toen een kadootje voor mezelf; een Libelle. Door steeds een stukje te lezen of even te wandelen kon ik mijn gedachten uitschakelen. Dat hielp om ’s ochtends yoghurt met muesli te blijven proberen, net zo lang tot ik eraan gewend raakte.’ Anouk leerde haar ook om minder vet en minder zout te eten en verschillende smaken uit te proberen. ‘Ik ben zelfs handig geworden in het koken met verse groenten’, vertelt Simone, ‘en ik kan me verheugen op geroerbakte spinazie met zalm. Chips smaakt me helemaal niet meer, dat had ik nooit kunnen denken.’

Geen pijn meer

Na een half jaar merkte ze een omslag. Simone: ‘Ik stak de straat over met Bo en voor ik het wist stond ik aan de overkant, zonder aan mijn knieën te denken. Hetzelfde merkte ik op de trap, ik hoefde niet meer tree voor tree omhoog.’ In de maanden daarna verloor Simone steeds meer gewicht. Simone: ‘De pijn werd steeds minder en bewegen ging makkelijker. We wandelden steeds een stukje verder; van een paar rondjes in het Noorderpark, helemaal naar het IJ of kriskras door de Banne. Na het zwemmen kan ik nu nog even napraten én naar huis wandelen. De auto heb ik niet meer nodig want de pijn is verdwenen.' Ook het bezoek aan de UWV-arts verliep heel anders dan de vorige keer. 'Ik hoefde van hem niet meer op de weegschaal te gaan staan!'

Weer fit en gezond

Nu de pijn weg is, is de operatie aan haar knie niet meer nodig. Simone hoeft zich ook geen zorgen meer te maken over het krijgen van diabetes. ‘Beginnen met bewegen is eigenlijk het enige dat ik heb gedaan om dit te bereiken,’ vertelt ze. ‘Mensen denken dat je moet sporten, dat het zwaar is, en dat je dure sportschoenen of een abonnement nodig hebt. Maar dat is echt niet zo. Je hoeft niet te sporten, begin gewoon met regelmatig te bewegen!’

Gratis beweeggroepen in Noord

Voor mensen die willen bewegen zijn er in Noord allerlei gratis activiteiten met begeleiding. Buurtbewoners kunnen ook bij Simone terecht, want inmiddels is zij actief als gezondheidsambassadeur van Doras in de Vogelbuurt en organiseert ze nu zelf een wandelgroep: Kwiek. Simone: ‘We wandelen iedere week door de buurt en gebruiken het straatmeubilair als oefenmateriaal, zoals een opstapje. We hebben het ook over voeding. Ik neem vaak gerechten mee. Om te laten zien dat je een eiersalade gezonder maakt als je de mayonaise vervangt door Griekse yoghurt. Of om iets nieuws te proeven, zoals een plakje wortelcake.’ Daarnaast is Simone teamcaptain van de herengroep die meedoet aan de Health Battle van Gezond Noord.

Eigen ervaring helpt mee

Zelf vond Simone het lastig om adviezen aan te nemen van mensen die zelf slank en fit zijn. Door haar ervaring merkt Simone dat ze buurtbewoners makkelijk kan aanspreken om mee te wandelen. Simone: ‘Ik probeer mensen over de drempel te helpen en blijf met ze in gesprek, ook als ze even niets van zich laten horen. Meedoen met een beweeggroep betekent ook dat je ergens bijhoort, en dat je gemist wordt als je een keertje overslaat. Ook dat motiveert om te blijven bewegen met de groep. En om ook gezonder te gaan eten. Die allereerste stap is eigenlijk het moeilijkst, daar kan ik over meepraten.’

Beter Samen in Noord: Minister op visite

De ervaring van Simone was voor minister Hugo de Jonge aanleiding om op visite te komen in december 2019. Als minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport kwam hij naar Amsterdam-Noord om bijgepraat te worden over Beter Samen in Noord. Simone vertelde hem hoe ze een knieoperatie heeft voorkomen. Hoe haar buurtgenoten, maatschappelijk werkster Els en diëtiste Anouk haar stimuleerden om  te bewegen en gezonder te eten. Een landelijke politicus op de koffie? Dat was voor Simone geen reden om af te wijken van haar gezonde voornemens. ‘Ik bied al mijn visite een volkoren koekje aan bij de koffie’, vertelt ze. ‘Ook voor hem is dat beter.’

Activiteiten van Doras ‘Bewegen betekent ook ergens bijhoren’

‘Wat doe je overdag?’ Met die vraag raakt maatschappelijk werker Els Annegarn in gesprek met buurtbewoners in de Amsterdamse Vogelbuurt. ‘Zo probeer ik mensen over te halen om mee te doen met een van de activiteiten van Doras’, ’ vertelt ze. ‘Als je ergens bij hoort is dat gezellig, je krijgt een appje als je gemist wordt, ze wensen je beterschap als je ziek bent.’ Tijdens het wandelen raakt Els verder met ze in gesprek. Want ze weet ook; als je mensen letterlijk in beweging krijgt, komen ze ook figuurlijk in beweging. Els: ‘Vaak hebben de deelnemers meer nodig, een verwijzing naar schuldhulpverlening of adviezen om gezonder te eten. Ik ben heel blij dat de wandelgroepen ‘Noorderpark in Beweging’ en de ‘Gewichtige Dames’ doorgaan. De deelnemers bewegen in groepjes van vier, op onderlinge afstand van elkaar. Want juist in deze tijd is het belangrijk om te bewegen en elkaar te zien.’

Wilt u deze pagina delen via Social media? Accepteer dan eerst de functionaliteit cookies.

Cookie Policy

Deze site gebruikt cookies om ervoor te zorgen dat we u de best mogelijke ervaring geven.
Strict noodzakelijke cookies
Deze cookies zijn strikt noodzakelijk om over de site te navigeren, of om te voorzien in door u aangevraagde faciliteiten.
Functionaliteitscookies
Deze cookies verbeteren de functionaliteit van de website door het opslaan van uw voorkeuren.
Prestatiecookies
Deze cookies helpen om de prestaties van de website te verbeteren, waardoor een betere gebruikerservaring ontstaat.
Online surfgedrag gebaseerde reclame cookies
Deze cookies worden gebruikt om op de gebruiker toegesneden reclame en andere informatie te tonen.
Meer weten...